Soms tamelijk ironisch...
Het begon allemaal vrijdagavond (laat). Ons Anaïs verjaarde de dag nadien en we zouden gespreid over het weekend half haar klas en zo goed als heel de familie weer over de vloer krijgen. Dus zo gauw de kinders in bed lagen, zijn we snel snel de living en keuken beginnen opruimen en versieren, waarna ik nog een biscuit mocht gaan bakken. Ah ja: mejuffrouw wou een prinsessentaart (zo'n onding waar een halve barbie pop uitsteekt) en onze leverancier van dat soort ongein was natuurlijk net in verlof.
Zaterdagochtend was er dan al een eerste ronde pakjes uitpakken, waarna m'n lieftallige wederhelft de lokale Colruyt nog eens ging sponsoren en ik boterroom voor die biscuit mocht maken (klinkt ingewikkelder dan het is - meer daarover in een ander bericht). Tegen dat alles klaarstond om de prinses aan te kleden, moest onze Jochen naar z'n eerste match van het seizoen. Al chance dat het vlak bij de deur was, maar we waren toch weer weg van half drie tot zes uur 's avonds. Aansluitend stonden er 3 vriendinnetjes van ons Anaïs aan de deur - in een moment van zinsverbijstering had Tine het goedgekeurd dat er 3 extra aankomende pubers zouden blijven slapen. Alsof het nog niet druk genoeg was...
Zondagochtend was er dan Anaïs haar verjaardagsfeestje. Nog eens 11 extra vriendjes en vriendinnetjes erbij (15 8-jarigen in huis - doe het maar na) en dan maar aftellen tot 1 uur 's middags (einde van het feestje).
Einde van het feestje wou jammer genoeg niet zeggen dat het ook voor ons gedaan was. Ah nee - nu moesten de grootouders, tantes en nonkels en neven en nichtjes nog langskomen. Die stonden er een uur later al dus was het alle hens aan dek om de living er terug toonbaar uit te laten zien. Tegen dat iedereen er was en aan tafel een stukje taart of pistoletje zat te nuttigen, was mijn kaars dan ook zo goed als uit. Tegen 9 uur was de laatste de deur terug uit (toch handig zo'n jonge neefjes en nichtjes die op tijd in bed moeten) en konden wij eindelijk ademhalen.
Gisteren zijn we dan - om onze vier muren even te ontvluchten - dan maar naar Plopsa Indoor geweest. We hebben een abonnement op die parken dus dan stap je al eens wat gemakkelijker in je auto dan wanneer je er telkens 65 euro mag voor ophoesten. En er was al chance niet al te veel volk - langer dan 5 minuten hebben we nergens moeten aanschuiven - dus de kinderen hebben zich goed geamuseerd.
's Avonds ben ik nog een rondje gaan lopen - even verstand op nul en dan maar lopen. En het deed deugd.
Het helpt natuurlijk niet dat ik net deze zomer een beetje fijner wou gaan bbq'en. Normaal beperkt het eten zich bij ons tot het op de grill gooien van voorgemarineerd vlees van de slager: worst, hamburger, ribbekes. Op zich niets mis mee, maar het geeft niet echt een cullinaire voldoening. Dus ging ik dit jaar zelf m'n marinades maken, grotere stukken vlees voorbereiden en bakken, ... Maar het weer en de omstandigheden willen dus niet mee.
Hopen op een warm najaar dan maar zeker?
Eergisteren zijn ze bij m'n schoonmoeder (deze week was er niemand thuis overdag bij ons), gisteren de juiste gellekes uitgekozen en dan vandaag eens testen. Daarnet een deel klassieke muziek erdoor gejaagd en nu zijn we bezig met 'I love the 90s' - Sash, Robert Miles - dat soort. Degelijke bass, lekker helder geluid. Ik ben verkocht :)
Onze Jochen z'n ploeg heeft sinds dit jaar een heuse jeugdcoördinator. In z'n emails ondertekent de (overigens zeer sympathieke) jongen met z'n naam, gsm nr, de naam van een evenement dat hij organiseert en het zinnetje 'sent from my Blackberry'. 2 minuutjes googelen verder wist ik wat hij in z'n vrije tijd allemaal heeft uitgestoken de voorbije 3-4 jaar, waar hij op vakantie geweest was (inclusief foto's) en de pincode van die Blackberry (of hij moest ze intussen gewijzigd hebben)!
De fout ligt natuurlijk ook bij een aantal websites die hun defaults voor bepaalde opties veel te laks opstellen, maar toch...
Deze keer waren het hoorntjes en - by popular demand - een carré confituur(ke). De carré hadden we al eens gemaakt en is an sich ook poepsimpel. Je neemt een vel bladerdeeg, snijdt het vierkant (hou de restjes bij), besmeert de boel met confituur (1cm van de randen wegblijven) en maakt dan van de overschot een boordje en latjes die je om en op de confituur legt. Bestrijken met losgeklopt ei(geel), 15-20 minuten de oven in op 180 graden en presto! Dubbel zo leuk als je het met zelfgemaakte confituur kunt doen. Volgende keer gaan we voor volledig zelfgemaakt - inclusief eigenbereide bladerdeeg (ja ok ik heb dan het graan nog niet gemalen en de boter nog niet gekarnd maar nu ook niet overdrijven he).
Daarna kwamen de hoorntjes. Die had ik een aantal weken op SOS Piet zien passeren en zagen er nog simpeler uit. Enige 'probleem' is dat je er een hulpstuk voor nodig hebt: zo van die aluminium of keramische kegeltjes waar je het deeg rond kunt opdraaien. Zag ik die toch niet bij de Aveve liggen zeker! Enfin ik had er een aantal meegenomen alsook een zakje mix voor banketbakkersroom (maken we volgende keer ook wel zelf maar dit was voor te experimenteren) en het resultaat mocht er best zijn:
en met de carré ernaast (voor hij versneden werd uiteraard):
Die gekartelde randjes zijn trouwens met een ravioliwieltje gedaan. Ik heb echt teveel van die spullen liggen thuis ...
I have worked with investors for 60 years and I have yet to see anyone — not even when capital gains rates were 39.9 percent in 1976-77 — shy away from a sensible investment because of the tax rate on the potential gain. People invest to make money, and potential taxes have never scared them off. And to those who argue that higher rates hurt job creation, I would note that a net of nearly 40 million jobs were added between 1980 and 2000. You know what’s happened since then: lower tax rates and far lower job creation.
Over dat salonneke gesproken - blijkbaar heeft mijn Sonos ginderachter nog altijd genoeg bereik, dus voor mijn kerstmis staat er nu ook een Play:3 (meer moet dat niet zijn voor wat achtergrondmuziek) op het lijstje.
Zondag zijn we bij de schoonfamilie gaan eten. Beetje bijgekletst met de schoonbroers en plannen gemaakt om de elektriciteit vanachter in de tuin verder af te werken. Me mateloos geërgerd aan de on-onderhouden lavendel in de tuin (gek hoe je die dingen pas ziet als je er zelf mee bezig bent).
En gisteren zijn we dan gaan eten met ons ma en ons An (onze Jan steekt ergens in Portugal dus die kon niet mee). Na 't eten zijn de jongsten allemaal gaan slapen en hebben we nadien - na een spoedcursus lavendel snoeien - nog een pistoletje gegeten bij ons thuis. Al bij al weeral een redelijk gevuld weekend...
Enige minpunt aan de hele zaak is dat de reparaties niet op factuur betaald kunnen worden dus kan ik morgen nog om een bankcheque gaan. En na m'n ervaringen vorig jaar met die bezetter en bankcheques ben ik niet meer zo tuk op die dingen (los van't feit dat je dan belachelijk veel geld in huis hebt in de vorm van een papiertje waar de kinderen zo op zouden beginnen tekenen)...
Nu mijn eigen start to run ambities daar nog tussen weven en ik ben zowat elke avond van huis - benieuwd hoe lang ze dat plezant blijven vinden thuis :P
A Day in California from Ryan Killackey on Vimeo
Dat rustig avondje van vrijdag hebben we gisteren goed gecompenseerd. Tine is om 9 uur 's ochtends vertrokken richting Zandhoven voor een wellness kuur (een zeer laat verjaardagscadeautje) en nam Nathan mee naar haar ouders. En wat doe je dan als het huis leeg is? Relaxen? Nougabollen - je werkt je onnozel in de tuin. 't Was nodig ook - het weer van de laatste weken is geweldig gazon weer en de rest van de tuin had ook wat aandacht nodig. De lavendel moest gesnoeid, er moesten wat kale plekken worden bijgezaaid, … Het was middag voor ik het wist.
Na de middag kregen we nog wat bezoek over de vloer - aanleiding was Tine haar verjaardag. Dat ging natuurlijk weer gepaard met de nodige taart en pistolets.
Vandaag was het dan maar terug uitblazen. Voor de middag nog snel nieuwe schoenen voor de oudste twee gaan kopen (voor de chiro en voetbal) en daarna een halve dag zalig niks doen..